Και να σκεφτείς πως πίστευα πως σε έχω ξεπεράσει

SHARE:



Τι κι αν ο έρωτας προσπαθεί να πείσει πολλές φορές τον εαυτό του πως έχει πια ξεχαστεί. Μπορεί τα «απόψε» που τον ξυπνάνε να αραιώνουν μέσα στον χρόνο. Μπορεί το μυαλό να θολώνει. Μπορεί οι εικόνες να γίνονται πιο συγκεχυμένες κι εσύ να νομίζεις ότι πια γλίτωσες. Μπορεί όσο περνάει ο καιρός εκείνη η παράξενη σύνδεση που σε κρατούσε δεμένο με το πρόσωπο που χάρισες κάποτε στην ίδια σου τη μοίρα, να μοιάζει όλο και πιο χαλαρή. Μα μη γελιέσαι.

Ο αρρωστημένος εαυτός μέσα σου ξέρω πως καμιά φορά νιώθει ένα αιχμηρό κρίμα να τον διαπερνάει όταν διαπιστώνει πως ίσως άφησες πίσω σου ό,τι κάποτε για σένα αντιπροσώπευσε τον έρωτα σε όλο το μεγαλείο της καταστροφής του. Παραδέξου το. Βλέπεις όταν κρατάμε κάτι μέσα μας βαυκαλιζόμαστε ίσως πως μας κρατάει κι εκείνο στην καρδιά και το μυαλό του. Η σύνδεση που λέγαμε. Η σύνδεση εκείνη που όσο κι αν μας εμποδίζει να ξεκολλήσουμε άλλο τόσο μας κάνει να εθιζόμαστε σε μια πλασματική παρουσία μέσω της απουσίας.

Πάλι μαζί σου είμαι απόψε λοιπόν. Άκουσα ένα περίεργο «γύρισμα» σαν λυγμό καψουρεμένου, ξέρεις, σ’ ένα απ’ τα τραγούδια που έχω βάλει να παίζουν κι εκεί που άδειαζα το μυαλό μου εκείνο είπε να γεμίσει με την πάρτη σου, έτσι, στο άκυρο. Και θυμήθηκα. Ή μάλλον συνειδητοποίησα. Πως κάθε φορά που περπατάω στον δρόμο αν είναι στο οπτικό μου πεδίο τα μέρη που συχνάζαμε το βλέμμα μου τα αναζητάει ασυναίσθητα. Είτε το συνειδητοποιώ είτε όχι στρέφω τα μάτια μου προς την κατεύθυνση εκείνη και σε σκέφτομαι. Μπορεί πια να φεύγω στο τέλος καθώς με παίρνει ο δρόμος χωρίς εκείνα τα αυτόβουλα δάκρυα να με βγάζουν εκτός εαυτού μα η γεύση μου είναι γλυκόπικρη ακόμη.

Πάντα ίσως θα είναι. Πάλι μαζί σου είμαι απόψε λοιπόν. Δε με βλέπεις και καλύτερα έτσι. Δε θα σου άξιζε να με δεις ούτε θα έκανε κάποια διαφορά μέσα σου η απρόσκλητη σκέψη μου ένα οποιοδήποτε βράδυ όπως αυτό. Είχα ανάγκη απλώς να σε βγάλω από μέσα μου κι έτσι αποφάσισα να σε ξορκίσω με λέξεις. Έτσι έχω μάθει, αυτό μπορώ. Στα λόγια δεν είμαι καλή, τα μπουρδουκλώνω εύκολα. Τα γράμματα όμως που ζωγραφίζουν το συναίσθημα πάνω στους καμβάδες των σελίδων μπροστά μου, αυτά ναι, είναι φίλοι μου. Με νιώθουν. Με μεθάνε. Με φτάνουν στην έκσταση των άκρων μου, εκρήγνυμαι και γεμίζω γράμματα τον τόπο.

Απόψε πάλι το όνομά σου πήγαν να σχηματίσουν και πίστεψε με είχα καιρό να το πάθω. Είναι όμως κάτι μελωδίες, είναι κάτι φωνές, κάτι νότες που σου μοιάζουν ανελέητα και δεν μπορώ, ρε φίλε, να κάνω πως δεν ακούω. Κάθε γύρισμα κι ένα σου χαμόγελο, κάθε λούπα κι ένα «αντίο» σου, κάθε στίχος κι ένα βλέμμα σου, κάθε ρεφρέν και μια αγκαλιά σου. Ναι, κάποια βράδια ξυπνάς και δε με αφήνεις να κοιμηθώ, όπως τότε. Κι αν κάποτε έστω ελάχιστα περνούσε κι απ’ το δικό σου μυαλό η σκέψη η δική μου τώρα ξέρω πως ούτε σε αυτό δεν μπορώ να ελπίζω. Μα όπως βλέπεις δεν έχει σημασία σε κάτι τέτοια το αμφίδρομο.

Ή μήπως έχει; Αν εμάς τους δυο μας δένει όντως κάτι, τότε ίσως όταν σε σκέφτομαι να σημαίνει πως ούτε εσύ με έχεις ξεχάσει. Μη δίνεις σημασία. Είναι που ξεσπάω και ξεχειλίζω γράμματα, με έπνιξαν απόψε αυτές οι λέξεις. Το όνομά σου ξεκίνησα να γράφω. Κι ίσως κατά κάποιον τρόπο αυτό να έγραψα. Άραγε έχει ή όχι σημασία τελικά; Υπάρχει ή όχι εκείνη η σύνδεση που δε μας επέτρεπε να βάλουμε τελεία; Άραγε υπήρξαμε η όχι;

Κάθε που ξεθωριάζουν ετούτες οι παραισθήσεις σε βλέπω να ξεγλιστράς μέσα από κάτι που θυμίζει όνειρο και, ρε γαμώτο, δεν μπορώ να σε φτάσω. Δεν μπορώ να σε αγγίξω ούτε ξέρω πότε κι αν θα ξαναδώ εσένα ή τα φαντάσματα του μυαλού μου που σου μοιάζουν τόσο. Υπήρξαμε; Πες μου. Μη δίνεις σημασία. Αύριο θα μου έχει περάσει. Μέχρι το επόμενο ίσως όλο και πιο άτακτο «απόψε».


Συντάκτης: Έλλη Πράντζου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

COMMENTS

|Top stories$type=three$t=oot$count=6$p=s$va=0$au=hide$comment=hide$date=no$m=no$rm=no$s=no$l=no

Όνομα

Αθήνα,17,Αθλητικά,1535,Αναγνώστες,6,Άντρας,214,Άπόψεις,6,Αστεία,45,Άστεία,3,Αυτοκίνητο,180,Βιβλία,3,Βόλεϊ,12,Γυναίκα,736,Διαγωνισμοί,4,Διακόσμηση,45,Διαφήμιση,1,Διάφορα,148,Ειδήσεις,2529,Ελλάδα,1916,Ενδιαφέροντα,1059,Επικοινωνία,1,Επιλογές,12,Ζώδια,123,Θέατρο,4,Θεσσαλονίκη,388,Καιρός,124,Κινητά,192,Κορυφαία,2287,Κόσμος,1238,Κύπρος,31,Λόττο,1,Μόδα,268,Μοτοσυκλέτα,17,Μουσική,72,Μπάσκετ,136,Ο γάιδαρος,1,Οικογένεια,97,Οικονομία,520,Ομορφιά,136,Παιδεία,119,Παιδί,248,Πάσχα,16,Περιβάλλον,110,Περίεργα,188,Ποδόσφαιρο,789,Πολιτική,589,Πολιτισμός,10,Στίβος,51,Συνταγές,486,Σχέσεις,124,Τατουάζ,12,Τένις,43,Τεχνολογία,417,Υγεία,288,Χαλαρά,55,Χριστούγεννα,26,Ψυχολογία,240,Alert,3,Apple,82,Celebrities,11,Cinema,26,Euro 2016,90,F1,40,Games,31,Internet,160,Lifestyle,849,Media,530,Microsoft,4,Samsung,30,Sexy,167,Showbiz,2,Tae Kwon Do,15,Videos,901,
ltr
item
pestanea : Και να σκεφτείς πως πίστευα πως σε έχω ξεπεράσει
Και να σκεφτείς πως πίστευα πως σε έχω ξεπεράσει
https://3.bp.blogspot.com/-428tUIQGh3w/WUYkrqzrcNI/AAAAAAAE0qQ/oU6EqGRI0_Ac8dCqKHwSamX1G_08Yi7iACLcBGAs/s640/polinaki916-820x547.jpg
https://3.bp.blogspot.com/-428tUIQGh3w/WUYkrqzrcNI/AAAAAAAE0qQ/oU6EqGRI0_Ac8dCqKHwSamX1G_08Yi7iACLcBGAs/s72-c/polinaki916-820x547.jpg
pestanea
http://pestaneagr.blogspot.com/2017/06/blog-post_209.html
http://pestaneagr.blogspot.com/
http://pestaneagr.blogspot.com/
http://pestaneagr.blogspot.com/2017/06/blog-post_209.html
true
925430266621870593
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy